Wat nutteloze, direct om te vergeten aardigheidjes
(mei 2002 tot september 2008)
De Prestaties, nou nou
| Afgelegd met
bagage |
60.000 km |
| Zonder bagage |
ook nog heel veel maar niet
bijgehouden |
| Langste dagafstand |
165 km (noordelijk Namibie, vlak en een lichte wind mee) |
| Kortste dagafstand |
19 km (in Lesotho, over een soort geitenpad, de gehele dag over gedaan en meer gesleurd dan gefietst)

|
| Langste zadelzit |
9 1/2 uur netto in het zadel in zuidelijk China om Shangri La te halen voor de EK-wedstrijd Nederland-Rusland (die NL vervolgens verloor) |
| Totaal gestegen |
414 km, recht omhoog dus |
| Max. stijging op 1 dag |
2.365 m Jalori Pas, Indiase Himalaya; met een matige wegenkaart, niet wetende wat ons te wachten stond, naar ruim 3.000 meter hoogte met regen, kou en wind. En dat op Peters verjaardag.

|
| Zwaarste verharde klim |
van de Dode Zee naar de Koningsroute in Jordanie; 2156m klimmen vanuit een heet dal vol ellendige vliegen tot op de bergrug waar we eindigden in een winterse kou met snijdende tegenwind. |
| Zwaarste onverharde pas |
de 'Hel' in Zuid-Afrika en de Sani Pas, op de grens van Zuid-Afrika en Lesotho; beiden onverhard en zeer steil.

|
| Hardste tegenwind |
Haboob, Egypte; ongeveer 9 Beaufort, met zand; onze huidjes werden prachtig gescrubd |
| Heetste wind |
in de afdaling vanaf het Citrusdal in Zuid-Afrika richting Namibie werden de haren van onze benen geschroeid alsof een reusachtige fohn in de hoogste stand ons trachtte te barbecuen |
| Max. snelheid |
87,6 km/uur (Peter); 74,6 km/uur (Karin) |
| Bezochte landen |
38, incl. ons eigen kikkerlandje |
Het
grote slapen
| Op een fietsreis is slapen, net als eten en drinken, van levensbelang. De beste nachten hebben we veelal in onze eigen tent |
|
maar de meeste nachten brachten we toch in een hotel of guesthouse door.
Een aantal malen droomden we in een ziekenhuis, diverse herdershutten in Tibet |
|
| een school of op een boot. Verder sliepen we in een amfitheater, een ruïne |
|
| bij vele gastvrije Koreanen thuis, een kerk, in de buitenlucht tussen Pakistaanse militairen, een caravanserai, een container met airco in een jachthaven in de Emiraten |
|
het luxe appartement van Marleen en Paul in hetzelfde land, een trein, in een toeristeninfocentrum in Lesotho hoog in de bergen, bij diverse Zuid-Afrikanen, een truck, een dadelplantage, drie weken bij Arie
cs in Peking, een pick-up en een klooster. |
|
Meest bijzondere slaapplaats
De caravanserai uit 1574 in Payas |
|
Turkije; in een van de oude winkeltjes mochten we ons bedje maken, na een koud bad in de antieke hamaam te hebben genoten. De wacht vertelde dat we de eerste reizigers waren die dit ooit mochten… |
 |
Narigheden en andere ellende
| Over de kop geslagen |
3 maal |
| Verschrikkelijk gevallen |
1 Karin in Namibie, een drama van de eerste orde
(zie Namibie, de Val 1 en 2)

|
| Aangereden |
2 (geen schade) |
| Fietsend in slaap gevallen |
3 (echt waar, Karin is een ster in slapen,
sinds we ORS hebben herontdekt is het nooit meer gebeurd) |
| Geopereerd |
2 (eerlijk verdeeld, beiden een keer)

|
| Tandarts |
11 maal in 7 landen met wisselend succes... |
| Malaria |
1

|
| Met stenen bekogeld |
10 (waarvan 8 maal in Ethiopie) |
| Bestolen |
7 (voornamelijk kleine dingetjes, maar eenmaal een stuurtas) |
| Elkaar kwijtgeraakt |
5 |
| Elkaar weer teruggevonden |
5 |
| Aangevallen door teken |
6 |
| Aangevallen door mieren |
218 onze grootste plaaggeesten met zowel kamperen als in hotels |
| Aangevallen door muggen/vliegen |
duizenden keren |
| Overlopen door ratten |
3 (twee maal in bed, eenmaal in restaurant maar telkens in India) |
| Tas aangevreten door ratten |
1 (in sjiek hotel in Islamabad)

|
| Getrapt door struisvogel |
1 |
| Gestoken door schorpioen |
1 |
| Gebeten door hond |
1 |
| Aantal rabiesspuiten |
5 |
En toch is het fantastisch, hoe is het mogelijk
|
Extreme activiteiten
| Extreem dwaas |
midden in de nacht in de Egyptische Sinai woestijn de Mozesberg beklommen met -12 graden om de zon te zien opgaan.

|
| Extreem leuk |
op safari in de Keniase Masai Mara, waar we voor het eerst van ons leven National Geographic in het echt zagen.

|
| Extreem nat |
raften op de Nijl in Oeganda met de zwaarste stroomversnellingen die bevaarbaar zijn, en natuurlijk tot een heel nat pak leiden.

|
| Extreem gezellig |
de bezoekjes van Peters ouders, zus en zwager en vriendin Mirjam in Kathmandu. |
| Extreme kleefmodder |
de oostwest-'snelweg' in zuidelijk Tanzania waar we op sommige dagen verzopen en niet meer konden fietsen vanwege de roodbruine modder met de maximale kleefkracht tien.

|
| Extreem gastvrij |
de blanke Zuid-Afrikanen, Marleen en Paul in de Emiraten

Arie en Patricia de Bruijn in Peking, vrienden en familie in Nederland en Belgie, Majoor Achmed in de Emiraten, de Koreaanse fiets-, marathon- en triathlonfreaks.

En honderden anderen. |
| Extreem dodelijk |
midden in de nacht op jacht met Thijs en Marina op hun uitgestrekte schapenweiden in de Karoo in Zuid-Afrika. Doel: rooikatten en koedoes. Met succes werd een koedoe geschoten (Thijs), en een kartonnen doos (Peter). |
| Extreme boom |
DE Baobab nabij Hoedspruit in Zuid-Afrika. Van zichzelf is de baobab al mooi en bijzonder, maar deze is van een ander sterrenstelsel. De grootste, wij twijfelen daar niet aan na jaren in Afrika te hebben gefietst.

|
| Extreem insect |
we kunnen niet kiezen. Er zijn er twee die om de hoofdprijs vechten. De ene imiteert een bloem op onnavolgbare wijze, de ander een dronkaard met een knalrode neus.


|
| Extreme ontmoetingen met dieren |
zwemmen met dolfijnen in Zanzibar; oog in oog met een wilde, oorflapperende, trompetterende olifant in Namibie; overvallen worden tijdens de slaap door miljoenen mieren in onze tent in Kenia; het overvliegen van ruim 400 Tibetaanse kraanvogels op een pas in Tibet; de agressieve en vooral creatieve wevermier in Thailand, die de meest bijzondere nesten maakt in de hoogste bomen.

|
| Extreme vogel |
de 'shoebill' (schoenbekooievaar) in Oeganda. Een kruising tussen stripfiguur Donald Duck en een duf prehistorisch dier uit Jurassic Park.

|
| Extreem emotioneel |
Het bezoek aan de oude school Tuol Sleng in Phnom Penh, Cambodja, waar nog niet zo lang geleden duizenden mensen werden gemarteld en gedood. |
| Extreem genereus |
kijk op de sponsorpagina voor de mensen en bedrijven die ons veelal zonder tegenprestatie helpen deze reis mogelijk te maken. |
Er gaat wel eens wat stuk
| Kapotte tentstokken |
12 |
| Lekke grondzeilen |
2 |
| Lek slaapmatje |
3 |
| Velgscheuren |
3 |
| Zadelbreuk |
7 |
| Framebreuk |
5 (waarvan 4 bevestigingsnokjes voor de dragers; nieuwe Avaghons hebben inmiddels versterkte nokken) |
| Kapotte camera's |
6 |
| Kapotte brander |
3 |
| Onbreekbare bekerbreuk |
4 |
En allerlei kleine dingen natuurlijk, maar die horen er gewoon bij. |
Wat iedereen altijd en overal wil
weten
| Hoeveel lekke banden hebben jullie nu gehad? |
De eerste twee jaar tellen we voor het gemak niet mee, daar zaten teveel pechgevallen tussen van banden die de fabriek niet hadden mogen verlaten. Van eind 2004 tot september 2008 hebben we welgeteld zeven lekke banden gehad. Met de Schwalbes zou je haast verleren hoe je een band moet plakken...

|
Hoe lang gaan jullie nog door? |
tot november 2008: of totdat de een of andere kredietcrisis ons velt... |
| Komen jullie dan weer in Nederland wonen? |
Naar nu blijkt tijdelijk wel, totdat we weer genoeg geld hebben verdiend om de rest van de wereld te gaan verkennen en we onze pensioenpot hebben aangevuld. We verwachten dat dit drie tot vijf jaar gaat duren. |
De leukste, gekste, aardigste, mooiste
| Hoogste temperatuur |
49 graden Celsius in de schaduw; Soedan. Iets te warm, fietsen deden we soms in de nacht, want dan was het "slechts" 39 graden.

|
| Laagste temperatuur |
-12 graden Celsius; Mount Mozes, Sinaï, Egypte, en dezelfde nachttemperatuur hadden we enkele malen in Tibet, midden in de zomer!

|
| Meest vervelende gebeurtenis |
De malaria van Karin, in het zuiden van Tanzania. De onzekerheid of ze beter zou worden, en de moeizame communicatie met de artsen in het vieze kliniekje gaf een machteloos en angstig gevoel. |
| De lelijkste stad |
Islamabad, Pakistan: nieuw, sfeerloos, deels vervuild, met grote gaten in het ontwerpplan, zonder centrum. Kortom: een stad zonder ziel. |
| Meest bijzondere land (een onmogelijke maar veelgestelde vraag) |
Toch Egypte. De fantastische Sinaï, het indrukwekkende duiken in de Rode Zee bij Dahab, de gastvrije bedoeïenen en Egyptenaren, de bedwelmend mooie Sahara met tussendoor cultuurschatten van de hoogste orde. Onovertroffen.

|
| De mooiste stad |
Nummer 1: Nijmegen, nog steeds, na al die jaren; tussen Maas en Waal, aan de rand van de mooiste fietsheuvels van NL, op de grens met buurman Duitsland, met een prachtige binnenstad rijk aan cultuur.
Nummer 2: Kathmandu, prachtige ligging tussen de bergen van de Himalaya, zeer bijzonder mooie oude binnensteden van Patan, en Kathmandu zelf. Nadeel: het drukke verkeer.

Nummer 3: Istanboel. Kruispunt van oost en west, de Gouden Hoorn, de Bosporus, de immense moskee-en, de sfeer, de vissers in de haven, de leuke oplichters, de zachtaardige mensen. |
| De langste muur |
Tja, niet zo moeilijk nadat we in China zijn geweest. De Grote Muur, oorspronkelijk duizenden kilometers lang. We zagen er diverse stukken van, van oude lemen wal tot strak opgemetselde stenen muur. Indrukwekkend.

|
| Het zwaarste traject |
Van Kashgar in westelijk China, door Tibet naar Kathmandu in Nepal. Tweeduizend kilometer onverhard, waarvan vele boven de 4.000 meter hoogte, met vijfhonderd kilometer asfalt tussendoor. Tien passen boven de 5.000 meter, met af en toe een sneeuwstorm, ook in de zomer. Het zwaarste traject, en dankzij de waanzinnig mooie uitzichten, diepblauwe lucht en de vriendelijke Tibetanen tevens het mooiste.

|
| De leukste ontmoeting |
Hierin valt echt geen keuze te maken. Letterlijk tientallen en misschien zelfs honderden keren zijn we liefdevol in huis en gezin opgenomen door gastvrije mensen en geholpen met van alles. Onderweg worden we regelmatig staande gehouden door mensen die ons iets willen geven, een flesje koud drinken of een zak nootjes, of gewoon met ons op de foto willen. |
| De zwaarste pas |
Ploegend over rotswegen en door mulle stukken in de hitte van de dag, een volledig gebrek aan water- en voedselvoorziening onderweg, alleen, op een weg die steiler en steiler wordt. En langer is, veel langer dan verwacht. De combinatie Swartbergpas en de 'Hel' is onvergetelijk mooi en vooral heel zwaar (Zuid-Afrika). Gedeeld op de eerste plaats met de Sani Pas, op de grens van Zuid-Afrika en Lesotho.

|
| Het mooiste traject |
Tot 2006 was dit de Sahara in Egypte.
Uit ons verslag van toen:
"Ons zicht wordt steeds meer belemmerd door de toenemende wind, die het fijne zand meeneemt in een reis zonder bestemming. Windsluiers van zand dwingen ons de ogen tot kleine spleetjes dicht te knijpen. Ondanks deze hindernis fietsen we in extase tussen de spierwitte kalkformaties, die na eeuwenlang zandstralen de vormen van paddestoelen, slakken, kamelen en sfinxen hebben aangenomen. Zijn we op Mars aanbeland?" (zie: Egypte, een horizon van zand en stenen).

Maar: in 2006 werd de Sahara overtroffen, door het onwerkelijk mooie landschap van westelijk Tibet, waar je vijftig kilometer ver kunt kijken, de lucht knalblauw is, je soms vier loodzware seizoenen op een dag voorgeschoteld krijgt, je je alleen waant op aarde en 's nachts tot over de miljoen moet kunnen tellen als je naar de sterren kijkt.

|
| De allermooiste gebeurtenis |
Waar kunnen we een keus uit maken?
Het doorweekt en volledig kapot in een Afrikaans dorp aankomen en uiterst dankbaar mogen slapen in het kantoor van de schoolmeester?
Het in de krant komen in Zuid-Afrika met twee volle pagina's?
Het beter worden van Karin na de dodelijke en zware malaria-aanval?
De eindeloze, oprechte gastvrijheid en warmte van honderden vreemdelingen, waarmee we onze stelling dat de mensheid van nature goed is onderschrijven?
Het samen fietsen met andere fietsers zoals Sascha, Mikolaj, Rob en Aranka, Hugo en Thomas, Jane en Chris en Matt.


Het feit dat we met elkaar zijn, dat we na al die jaren nog steeds samen fietsen, letterlijk en figuurlijk door weer en wind, in voor- en tegenspoed, met tranen van plezier, en met tranen van verdriet en pijn.
Allemaal fantastische toptieners, maar..…de aller, allermooiste gebeurtenis is de stap die we in het jaar 2002 gezet hebben om alle aardse en materiële zekerheden los te laten en ons hart te gaan volgen. We kozen voor vrijheid en genieten daar nog altijd elke dag van…

|
'Live your dreams
Listen to your heart
Lose your fears
Life is short... and beautiful'
|
|